سفارش تبلیغ

ثبت شرکت
صبا

 

 

 

ضمن سپاس و تشکر از حضورتان


لطفا بقیه وبلاگ های بنده را ببینید:


1 - وبلاگ نــ ــــ ـــور  ( مذهبی جــامع )


2 - وبلاگ ال یاسین ( مذهبی عمومی )


3- وبلاگ مشکوة ( تخصصی قرآنی )


4 - یاد یار مهربان ( تخصصی مهدویت )

 

5 - یاد یاران ( اختصاصی  دفاع مقدس )

 

      منتظر حضور سبزتان هستم

 

 

 

 






تاریخ : یادداشت ثابت - شنبه 91/11/1 | 1:40 صبح | نویسنده : ال یاســـــــین | نظرات ()

بســـم الله الرحـــمن الرحـــیم

 

از نگاه کبــــــوتران پیــــداست

 

از خـم کوچه ، یــــــــار می آید ...

 

  اللهم عجل فرجه






تاریخ : یادداشت ثابت - پنج شنبه 91/10/29 | 11:21 صبح | نویسنده : ال یاســـــــین | نظرات ()

آل یاسین

در مکتب امام رضا (ع)

فرهنگ رضوی در زمینة مناسبات اجتماعی ابعاد گسترده‌ای دارد. ارتباطات اجتماعی، اصلاح روابط، تقویت بنیان‌های برادری، توصیة اخلاق و معاشرت، رعایت آراستگی ظاهری و رفتاری و نیز مراعات آیین خویشاوندی و آداب همسایه‌داری از جنبه‌های مختلف مناسبات اجتماعی است. حضرت رضا(علیه السلام) در این رابطه مطالب فراوان و توصیه‌های گوناگونی ارائه کرده‌اند.

نظام آراستگی

آراستگی، در زیبادوستی انسان ریشه دارد، زیرا آدمی، زیبایی را دوست دارد، آن‌را می‌پسندد و به‌سوی آن کشیده می‌شود. پس به حکم همین کشش درونی، آراستگی را انتخاب می‌کند، چون آراستگی می‌تواند جلوه‌گر زیبایی‌ها باشد. هنگامی‌که انسان و محیط اطراف او زیبا و آراسته باشد، خود را با جهان هستی هم‌آهنگ می‌یابد. بنابراین، آراستن، آراستگی و زیبایی، حقایقی هستند که با هم ارتباط نزدیک دارند. از یک طرف انسان، آفریدة موجودی زیباست که زیبایی را می‌پسندد. از سوی دیگر، به کمک زینت‌ها و زیورها می‌کوشد خود و محیط پیرامونش را بیاراید. او خود آراسته است و از آراستگی لذّت می‌برد.

تعالیم دینی سرشار از دستورهای ظریف و دقیقی است که بر پاکیزگی تأکید دارد و آن‌را نشانة ایمان به مکتب می‌داند. سفارش حضرت علی(علیه السلام) به نظم پس از سفارش به تقوا، اهمیّت نظم در زندگی را یادآور می‌شود. نظم و ترتیب و وقت‌شناسی در اجرای برنامه‌های عبادی و دستورهای دینی ازجمله نماز، به اندازه‌ای روشن است که نیاز به توضیح ندارد. رساله‌های عملیه، که بیانگر بخشی از دستورهای اسلام است، تحت عنوان مطهرات مفاهیم برجسته و عالی از نظام آراستگی را مطرح می‌کنند. رهنمودهای پیشوایان دین در مورد لباس، مسکن، ظاهر فردی، پاکیزگی در بهداشت و نظافت، بیانگر توجّه اسلام به آراستگی است.

اصلاح روابط بین‌فردی و اجتماعی، تقویت بنیان‌های برادری و وحدت در جامعة اسلامی به‌وسیلة زدودن موانع فرهنگی و اخلاقی، بخش قابل توجهی از تعالیم اسلامی است که نظام آراستگی را دربر می‌گیرد. در فرهنگ ملی ایرانیان، جشن نوروز از جایگاه و اهمیّت ویژه‌ای برخوردار است. خانه‌تکانی قبل از عید نوروز و توجّه به بازسازی محیط زندگی و ظاهر فردی، پوشیدن لباس نو، به دیدار خویشان و دوستان رفتن، رعایت ادب و احترام و خلاصه نو شدن انسان و محیط زندگی همگام با نو شدن طبیعت و دور شدن از پلیدی‌ها و پلشتی‌های درونی و بیرونی، از هدف‌های برگزاری آیین نوروز است.

آراستگی و آراستن به معنای زینت دادن و تزئین کردن است. معانی دیگری مانند منظم، مرتب، هماهنگ، آماده و مهیا بودن نیز برای این واژه بیان شده که به‌طور کامل با معنای اول مرتبط است، زیرا تزئین کردن، با نوعی نظم و هماهنگی همراه و معرف آماده و مهیا بودن برای مقصود مورد نظر است، در مقابل آراستن که به‌طور معمول با نوعی افزایش همراه است، پیراستن قرار دارد که ویژگی آن کاستن و زدودن شاخ و برگ است[1].

کارمندی که به پاکیزگی و آراستگی خود اهمیّت ندهد، به پاکیزگی سازمان و تجهیزات نیز اهمیّت نمی‌دهد. هر سازمان یا نهادی متناسب با ماهیّت فعالیت خود، مصداق‌های خاص آراستگی کارکنانش را مشخص می‌کند. نظم در تردد، ظاهر و رفتار فردی و جمعی با ارباب رجوع، از مصداق‌های بارز آراستگی کارکنان است.

آراستگی در اسلام از جایگاه ویژه‌ای برخوردار است. خداوند متعال ستارگان را زینت آسمان قرار داد و از آن با عنوان نعمت یاد کرد:

إِنَّا زَیَّنَّا السَّمَاءَ الدُّنْیَا بِزِینَةٍ الْکَوَاکِبِ؛ ما آسمان این دنیا را به زیور اختران آراستیم[2].

در آخرین نامة آسمانی، به آراستگی فراخوانده و عقیدة کسانی را که به اشتباه، آراستگی و زینت را با دین و آموزه‌های دینی در تضاد می‌پندارند، مردود می‌شمارد: 

قُلْ إِنَّمَا حَرَّمَ رَبِّیَ الْفَوَاحِشَ مَا ظَهَرَ مِنْهَا وَمَا بَطَنَ وَ الْإِثْمَ وَ الْبَغْیَ بِغَیْرِ الْحَقِّ وَأَنْ تُشْرِکُوا بِاللهِ مَا لَمْ یُنَزِّلْ بِهِ سُلْطَانًا وَأَنْ تَقُولُوا عَلَى اللهِ مَا لَا تَعْلَمُونَ؛ بگو: «پروردگار من فقط زشتکاریها را- چه آشکارش [باشد] و چه پنهان- و گناه و ستم ناحقّ را حرام گردانیده است و [نیز] اینکه چیزى را شریک خدا سازید که دلیلى بر [حقّانیّت‏] آن نازل نکرده و اینکه چیزى را که نمى‏دانید به خدا نسبت دهید[3] .

امیرمؤمنان علی(علیه السلام) که در نهایت زهد و ساده‌زیستی بود، هرگز سهل‌انگاری در آراستگی و آراسته بودن را روا نمی‌دانستند. از نگاه آن حضرت، رفاقت، صمیمیت و خویشاوندی نیز نباید سبب کوتاهی در این امر شود. در روایتی آمده است:

هر یک از شما برای برادری که به دیدنشان می‌آید خود را بیارایید، چنان‌که برای بیگانه‌ای که مایلید در بهترین قیافه شما را ببیند زینت می‌کنید[4].



[1] . معین، فرهنگ معین، ج 1، ص 39.

[2] . صافات/6.

[3] . اعراف/33.

[4] . کلینی، الکافی، ج 6، ص 439.






تاریخ : چهارشنبه 97/5/3 | 12:1 صبح | نویسنده : ال یاســـــــین | نظرات ()
 





تاریخ : پنج شنبه 97/2/27 | 11:29 عصر | نویسنده : ال یاســـــــین | نظرات ()


قال علی (علیه السلام )

أُوصِیکُمْ بِخَمْسٍ  لَوْ ضَرَبْتُمْ إِلَیْهَا آبَاطَ الْإِبِلِ لَکَانَتْ لِذَلِکَ أَهْلًا :

لَا یَرْجُوَنَّ أَحَدٌ مِنْکُمْ إِلَّا رَبَّهُ

وَ لَا یَخَافَنَّ إِلَّا ذَنْبَهُ 

وَ لَا یَسْتَحِیَنَّ أَحَدٌ إِذَا سُئِلَ عَمَّا لَا یَعْلَمُ  أَنْ یَقُولَ لَا أَعْلَمُ 

وَ لَا یَسْتَحِیَنَّ أَحَدٌ إِذَا لَمْ یَعْلَمِ الشَّیْ‏ءَ أَنْ یَتَعَلَّمَهُ

وَ عَلَیْکُمْ بِالصَّبْرِ فَإِنَّ الصَّبْرَ مِنَ الْإِیمَانِ کَالرَّأْسِ مِنَ الْجَسَدِ

وَ لَا خَیْرَ فِی جَسَدٍ لَا رَأْسَ مَعَهُ-  وَ لَا فِی إِیمَانٍ لَا صَبْرَ مَعَه»





تاریخ : سه شنبه 97/1/14 | 10:52 عصر | نویسنده : ال یاســـــــین | نظرات ()

هنگامی که از درون زلال باشی

♥خداوند به تو نوری می بخشد
*آنچنان که ندانی،
*و مردم تو را دوست می دارند
*از جایی که ندانی
*و نیازهایت از جایی برآورده شود
*که ندانی چه شد

"این یعنی پاک نیتی "

♥و پاک نیت کسی است که
برای همه، بدون استثنا ،خیر بخواهد
*چون می داند
*سعادت دیگران از خوشی او نمی کاهد
*وسلامت آنها عافیت و آرامش او را سلب نخواهد کرد

*پس، چه زیباست
*که همیشه
*نیک اندیش و
*خیر خواه باشیم






تاریخ : یکشنبه 96/12/13 | 11:43 عصر | نویسنده : ال یاســـــــین | نظرات ()

آل یاسین

 

گاهے چه دلگرفته می شوی ازخدا

گاهے از حکمتـــش ناراضے

گاهے شاکـــر و خوشحال

گاهے مشکوک گاهے مجذوب

گاهے نزدیک و گاهے دور

خدا همان خداست

کــــاش ما اینقدر گاهے به گاهے نمی شدیم ...






تاریخ : پنج شنبه 96/10/14 | 9:0 عصر | نویسنده : ال یاســـــــین | نظرات ()

آل یاسین

امام مهدی(عج) از دیدگاه امیرالمومنین(ع)

حضرت مولی الموحدین علی بن ابی طالب (علیه الصلاة و السلام) ضمن خطبه ای در ستایش پیامبر صلّی الله علیه وآله فرمودند: ما نورهای آسمان و زمین و کشتی‌های نجات هستیم. دانش، در ما نهان است و ما گنجینه‌ی آنیم و سرانجام کارها بسوی ماست و مهدی ما، آخرین حجّت است. او آخرین امام معصوم، نجات بخش امّت‌ها، آخرین نور رسالت و امامت و معمّای پیچیده‌ی آفرینش است. گوارا باد آنان را که به رشته محبّت و ولایت ما چنگ زده و با محبّت ما محشورند.


بحارالانوار/ 300/ 74






تاریخ : پنج شنبه 96/10/14 | 8:55 عصر | نویسنده : ال یاســـــــین | نظرات ()

آل یاسین

مادربزرگم تعریف میکرد:

نمک، سنگ بود. برنجِ چلو را ساعتی با نمک‌سنگ می‌خواباندیم تا کم‌کم شوری بگیره،

غذا را چند ساعتی روی شعله‌ی ملایم چراغ خوراک‌پزی می‌نشاندیم تا جا بیفته،

یخ‌کرده و تکیده کنار علاءالدین و والور می‌نشستیم تا جون‌مون آروم گرم بشه،

عکسِ یادگاریِ توی دوربین را هفته‌ای، ماهی به انتظار می‌نشستیم تا فیلم به آخر برسه و ظاهر بشه

، آهنگِ تازه‌ی آوازه‌خوان را صبر می‌کردیم تا از آب بگذره و کاست بشه و در پخشِ صوت بخونه،

قلک داشتیم؛ با سکه‌ها حرف می‌زدیم تا حسابِ اندوخته دست‌مون بیاد،

حلیم را باید «حلیم» می‌بودیم تا جمعه‌ی زمستانی فرا برسه و در کام مون بشینه،

هر روز سر می‌زدیم به پست‌خانه، به جست و جویِ خط و خبری عاشقانه، مگر که برسه،

گوش می‌خوابوندیم به انتظارِ زنگِ تلفنِ محبوب: شبی، نیمه‌شبی، بامدادی، گاهی، بی‌گاهی؛ انتظار معنا داشت.

دقایق «سرشار» بود، هر چیز یک صبوری می‌خواست‌،

تا پیش بیاد، تازمانش برسه. تا جا بیفته. تاقوام بیاد:

غذا، خرید، تفریح، سفر، خاطره، دوستی، رابطه، عشق.

"انتظار" مارا قدردان ساخته بود،

حالا فهمیدی چرا این روزها کسی قدردان نیست ... !؟







تاریخ : یکشنبه 96/9/26 | 9:28 صبح | نویسنده : ال یاســـــــین | نظرات ()

آل یاسین

...عادت به ترتیل داشت. انصافاً صدای قشنگی داشت. یکی از دوستان صوت ترتیلش را ضبط کرده. الآن در موبایل دخترم هست. به سبک استاد پرهیزگار می‌خواند. با حافظ عجین بود. از خواندن دیوان حافظ لذت می‌برد. وقتی حافظ می‌خواند، اشک روی گونه‌هایش روان بود. بعضی وقت‌ها دلش می‌خواست خانمش را هم شریک کند. می‌آمد آشپزخانه، میگفت عزیز؛ ببین چه گفته، شروع می‌کرد به خواندن من هم ظرف می‌شستم. طوری رفتار می‌کردم که یعنی گوشم با تو است.
قابلمه را زمین گذاشتم و نشستم؛ گفتم بخوان. این یک بیتش را دوباره بخوان. می‌خواستم به او نشان دهم که من هم در این حال هستم. خیلی با توجه به او گوش دادم. شاید احساس می‌کرد که من هم یک ذره می‌فهمم. خوشحال می‌شد. همیشه به خدا می‌گفتم چه شد که مجید را سر راه من قرار دادی./همسر شهید

شهید مجید شهریاری دانشمند فرزانه و استاد فیزیک هسته ای دانشگاه شهید بهشتی ایران بود که درتاریخ 8 آذر 1389 توسط رژیم صهیونیستی و باهمکاری اطلاعاتی منافقین دریک عملیات تروریستی به درجه رفیع شهادت نایل شد.

روحش شاد و یادش گرامی باد






تاریخ : پنج شنبه 96/9/9 | 10:37 عصر | نویسنده : ال یاســـــــین | نظرات ()
   1   2      >
لطفا از دیگر مطالب نیز دیدن فرمایید
طول ناحیه در قالب بزرگتر از حد مجاز
.: Weblog Themes By SlideTheme :.


  • بی بی مارکت